Differenze tra le versioni di "Kącik kawowy w domu"

Da SAC Terre di Lupiae .
m
m
 
(2 versioni intermedie di 2 utenti non mostrate)
Riga 1: Riga 1:
−
Nie spodziewałam się, że taki zestaw całkowicie odmieni funkcjonowanie mojego salonu. Wcześniej meble stały oddzielnie: sofa, fotel, stolik, a goście spali na dmuchanym materacu. Teraz wszystko jest ze sobą zsynchronizowane. Nawet gdy nie mam gości, sama korzystam z rozkładanej kanapy, żeby poczytać książkę leżąc wygodnie w poprzek. Materac piankowy o grubości 16 cm sprawia, że nawet po dwóch godzinach leżenia nie czuję dyskomfortu. A wieczorem, gdy chcę obejrzeć film, rozkładam tylko oparcie i mam coś pomiędzy fotelem a łóżkiem – to idealne rozwiązanie dla kogoś, kto lubi zmieniać pozycje.<br><br>Oświetlenie na poddaszu to osobna sztuka. Jedno okno dachowe daje światło tylko w ciągu dnia, a wieczorem trzeba polegać na lampach. Zainstalowałam trzy źródła światła: kinkiet nad lustrem, lampkę na stoliku oraz taśmę LED wzdłuż skosu, która delikatnie oświetla całą przestrzeń. Dzięki temu nie trzeba włączać głównego światła, które bywa ostre. Wieczorem, gdy taśma świeci na ciepły odcień, poddasze robi się przytulne jak kokon. W lecie okno dachowe uchylam na noc, żeby wpuszczać chłodne powietrze, ale wtedy trzeba pamiętać o moskitierze – komary pod skosami to zmora.<br><br>Goście na noc to zawsze wyzwanie w [https://mentisphere.wiki/wiki/User:JudsonMoonlight aranżacja sypialni] poddasza. Kiedy przyjeżdża rodzina, wersalka w salonie na dole jest zajęta, a na górze śpią dzieci. Dla dorosłych rozkładam wersalkę w głównej sypialni – ta tapicerka welurowa jest łatwa do czyszczenia, więc plamy po kawie czy winie nie są problemem. Materac piankowy, który na co dzień służy jako siedzisko, po rozłożeniu daje całkiem przyzwoitą powierzchnię do spania. Mam jednak jeden trik – wkładam pod niego dodatkową warstwę koca, żeby zniwelować nierówności stelażu. Goście zawsze chwalą, że jest wygodnie, choć sami przyznają, że wstawanie pod skosem wymaga ostrożności.<br><br>Goście często pytają, jak udało mi się zmieścić kącik kawowy w domu na tak małej powierzchni. Sekret tkwi w tym, że nie walczę z przestrzenią, tylko ją wykorzystuję podwójnie. Nad blatem w kuchni mam półkę, na której stoją słoiki z kawą i syropami, a pod nią wiszą haczyki na filiżanki. W szafce obok trzymam ekspres do kawy, który wyciągam tylko na czas parzenia. Dzięki temu blat jest wolny, gdy gotuję obiad. A do tego mam mały wózek barowy na kółkach, który w ciągu dnia pełni funkcję stolika bocznego, a wieczorem służy jako miejsce do picia herbaty przy filmie.<br><br>Kolejnym krokiem było doposażenie strefy wypoczynkowej w odpowiedni stelaż. W przypadku kanapy z funkcją spania to właśnie stelaz listwowy decyduje o komforcie snu. Wybrałam model z regulacją twardości w trzech strefach – mogę ustawić miększe podparcie pod głową i twardsze w okolicy lędźwi. Do tego dokupiłam materac piankowy o grubości 16 cm, który idealnie dopasowuje się do kształtów ciała. Przyznam, że na początku obawiałam się, że pianka będzie się zapadać, ale po roku użytkowania nie ma śladu odkształceń. Co ważne, materac można zdjąć i wyprać pokrowiec – to szczególnie przydatne, gdy w salonie jada się kanapki czy pije kawę. W połączeniu z welurową tapicerką całość tworzy spójną, łatwą w utrzymaniu całość.<br><br>Z czasem okazało się, że sama kanapa to za mało. Potrzebowałam dodatkowego miejsca do siedzenia, które mogłoby służyć jako prowizoryczne łóżko dla jednej osoby. Wtedy przypomniałam sobie o wersalce, która stała w pokoju moich rodziców przez lata. To mebel trochę zapomniany, ale w nowej odsłonie – z cienkim, składanym materacem i prostym mechanizmem – sprawdza się znakomicie. Postawiłam ją w drugim końcu salonu, naprzeciwko kanapy. Gdy nie jest rozłożona, wygląda jak elegancki fotel z szerokim siedziskiem. Wieczorem, gdy ktoś zostaje na noc,  pociągnąć za uchwyt i w trzy sekundy mam gotowe łóżko. Do tego wersalka ma wbudowany schowek na poduszki – idealne miejsce na dodatkowe zagłówki.<br><br>Salon połączony z jadalnią wymaga strefowania bez ścian. Użyłam dywanu o wyrazistym wzorze, żeby oddzielić miejsce do siedzenia od stołu. Na podłodze położyłam panele w jasnym dębie, które odbijają światło i sprawiają, że pokój wydaje się większy. Zamiast masywnego regału wybrałam półki na konsoli, które nie przytłaczają. Na ścianie powiesiłam trzy obrazy w różnych rozmiarach – to tworzy punkt centralny i odwraca uwagę od małego metrażu. Najważniejsze, żeby zachować spójność kolorystyczną, bo mieszanie kilku wzorów w małej przestrzeni może dać efekt chaosu.<br><br>Drugim wyzwaniem stała się kanapa z funkcją spania. Miałam nadzieję pomieścić gości na noc, [https://wideinfo.org/?s=ale%20pod ale pod] skosem nie zmieści się rozkładana sofa o standardowej długości 200 cm. Znalazłam wersalkę o wymiarach 180 na 190 cm, która po rozłożeniu dawała całkiem przyzwoite miejsce do spania dla dwóch osób. Jej tapicerka welurowa w kolorze granatu świetnie kontrastowała z białymi ścianami, a faktura materiału dodawała przytulności. Problem pojawił się, gdy okazało się, że mechanizm DL wymaga do rozłożenia dodatkowych 30 cm wolnej przestrzeni przed sobą. Musiałam przesunąć stolik nocny o 15 cm w bok, żeby w ogóle dało się wyciągnąć materac. Na szczęście udało się tak zaplanować układ, że wersalka stoi tyłem do skosu, a rozkłada się w stronę pokoju.
+
<br>Materac piankowy, In case you loved this informative article as well as you would like to get more information about [https://Links.gtanet.com.br/ameliagaines Https://links.gtanet.com.br] kindly stop by our own web site. który wybrałam, [https://Wiki.Rettungsdienstblog.eu/index.php?title=Jak_urz%C4%85dzi%C4%87_mieszkanie_w_stylu_loftowym_bez_popadania_w_ch%C5%82%C3%B3d https://Wiki.Rettungsdienstblog.eu] ma gęstość 35 kg/m³, więc jest na tyle miękki, żeby goście czuli się komfortowo, ale nie zapada się po kilku godzinach. Do tego stelaz listwowy z regulacją twardości w trzech strefach, co pozwala dostosować podparcie do wagi osoby śpiącej. Kiedy kanapa jest złożona, nie widać, że kryje w sobie taki system, bo tapicerka welurowa jest gładka i miła w dotyku. Dbałam o to, żeby mebel pasował estetycznie do mojego kącika kawowego w domu, więc wybrałam nóżki z czarnego metalu, które kontrastują z drewnianym stolikiem. Całość tworzy spójną kompozycję, a ja mogę bez problemu przyjmować gości, nie rezygnując z codziennego rytuału kawowego.<br><br>Materac piankowy to kolejny game changer. Nie dajcie się skusić na sprężyny bonelowe w tanich kanapach z funkcją spania – one szybko tracą sprężystość i budzą was przy każdym ruchu partnera. Wybierzcie piankę wysokoelastyczną o gęstości minimum 50 kg/m³. Sprawdziłam to na własnej skórze: spałam na dwunastocentymetrowej warstwie przez rok i obudziłam się bez drętwienia rąk. Teraz w mojej sypialni stoi model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym, który kupiłam za tysiąc dwieście złotych na wyprzedaży. Kosztował więcej niż budżetowa opcja, ale oszczędził mi wizyt u fizjoterapeuty.<br>Na koniec zostawiłam moją ulubioną transformację: gościnny kącik w salonie. Zamiast standardowej sofy postawiłam na wersalkę z materacem piankowym o grubości 16 cm na stelazu listwowym. Wybrałam tapicerkę w kolorze spranej lawendy. To odcień, który działa uspokajająco, ale nie jest infantylny. Kolory we wnętrzach w strefie dziennej muszą być uniwersalne, bo to przestrzeń dla domowników i gości. Lawenda świetnie komponuje się z drewnem i bielą, a do tego maskuje ewentualne zabrudzenia. Po rozłożeniu materac piankowy zapewnia komfort porównywalny z normalnym łóżkiem, a pod spodem zmieści się pościel i dodatkowe poduszki.<br><br>Zanim zaczęłam szukać, popełniłam podstawowy błąd – myślałam, że każda wersalka to to samo. Nic bardziej mylnego. Nowoczesne konstrukcje różnią się diametralnie od tych sprzed dekady. Kluczowym elementem jest stelaz listwowy, który zastąpił stare metalowe siatki. Listwy wyginają się pod ciężarem ciała, dopasowując do krzywizn kręgosłupa, co eliminuje problem zapadania się w środku nocy. Koleżanka kupiła tanichę bez tego rozwiązania i po trzech miesiącach narzekała na bóle pleców. Ja postawiłam na model z regulacją twardości w trzech strefach – różnica jest kolosalna, szczególnie gdy sypiam na boku.<br><br>Wersalka, którą rozważałam na początku, wydawała się praktyczna, ale ostatecznie odrzuciłam ją na rzecz kanapy z funkcją spania, bo ta ma lepsze prowadzenie mechanizmu. Wersalka często skrzypi przy rozkładaniu, a ja chciałam uniknąć hałasu, zwłaszcza gdy goście kładą się spać późno w nocy. Mechanizm DL działa płynnie i bezgłośnie, a stelaz listwowy nie obciąża ramy. W codziennym użytkowaniu to duża różnica, bo nie muszę się martwić, że coś się zepsuje po kilku miesiącach. Kanapa z funkcją spania to dla mnie inwestycja na lata, która jednocześnie nie zabiera cennych metrów w mojej małej przestrzeni.<br><br>Kolejna czesta bolaczka to brak miejsca na posciel. W malych mieszkaniach kazda szafa jest wypchana po brzegi. Rozwiazanie jest proste - lozko z pojemnikiem na posciel, idealnie dopasowane do wymiarow sypialni. Ale uwaga, nie kazdy pojemnik jest wygodny. Jesli mechanizm otwierania jest toporny, użytkownik szybko zniecheci sie do chowania rzeczy. W home stagingu polecam zawsze mechanizm DL, ktory unosi caly stelaz jednym ruchem. To niby detal, ale dla kupujacego, ktory testuje lozko podczas prezentacji, robi ogromna roznice. Poczucie, ze wszystko dziala lekko i bez wysilku, buduje zaufanie do calego mieszkania.<br><br>Na koniec pamietaj o detalach. Swieze reczniki w lazience, kilka zielonych roslin w doniczkach, zapach swiezej kawy. To wszystko buduje emocje. Home staging to nie tylko meble, to opowiesc o tym, jak mogloby wygladac Twoje zycie w tym mieszkaniu. Gdy klient wchodzi i czuje, ze moze tu odpoczac po pracy, ze ma miejsce na gosci, ze lozko jest wygodne - decyzja zapada szybciej. Nie chodzi o oszukanie kogokolwiek, tylko o pokazanie pelnego potencjalu. A potem nowy [https://www.Blogher.com/?s=wlasciciel wlasciciel] i tak urzadzi wszystko po swojemu.<br><br>Nie każdy ma przestrzeń na oddzielną sypialnię, dlatego w kawalerkach domowa biblioteczka często musi dzielić pokój z salonem. Wtedy sprawdza się wersalka, która w ciągu dnia służy jako siedzisko, a wieczorem zamienia się w łóżko. Postawiłam na model z płytkimi półkami wbudowanymi w oparcie, które nie wystają poza obrys mebla. Dzięki temu nie ma ryzyka, że ktoś uderzy się w głowę podczas wstawania. Wersalka z tapicerka welurową w odcieniu musztardowym dodała wnętrzu charakteru, a jednocześnie pomieściła około trzydziestu książek. Resztę tomów przechowuję w skrzyni pod oknem, która służy również jako siedzisko. W ten sposób udało mi się uniknąć wrażenia bałaganu, choć książek przybywa z każdym miesiącem.<br>

Versione attuale delle 08:49, 25 ago 2026


Materac piankowy, In case you loved this informative article as well as you would like to get more information about Https://links.gtanet.com.br kindly stop by our own web site. który wybrałam, https://Wiki.Rettungsdienstblog.eu ma gęstość 35 kg/m³, więc jest na tyle miękki, żeby goście czuli się komfortowo, ale nie zapada się po kilku godzinach. Do tego stelaz listwowy z regulacją twardości w trzech strefach, co pozwala dostosować podparcie do wagi osoby śpiącej. Kiedy kanapa jest złożona, nie widać, że kryje w sobie taki system, bo tapicerka welurowa jest gładka i miła w dotyku. Dbałam o to, żeby mebel pasował estetycznie do mojego kącika kawowego w domu, więc wybrałam nóżki z czarnego metalu, które kontrastują z drewnianym stolikiem. Całość tworzy spójną kompozycję, a ja mogę bez problemu przyjmować gości, nie rezygnując z codziennego rytuału kawowego.

Materac piankowy to kolejny game changer. Nie dajcie się skusić na sprężyny bonelowe w tanich kanapach z funkcją spania – one szybko tracą sprężystość i budzą was przy każdym ruchu partnera. Wybierzcie piankę wysokoelastyczną o gęstości minimum 50 kg/m³. Sprawdziłam to na własnej skórze: spałam na dwunastocentymetrowej warstwie przez rok i obudziłam się bez drętwienia rąk. Teraz w mojej sypialni stoi model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym, który kupiłam za tysiąc dwieście złotych na wyprzedaży. Kosztował więcej niż budżetowa opcja, ale oszczędził mi wizyt u fizjoterapeuty.
Na koniec zostawiłam moją ulubioną transformację: gościnny kącik w salonie. Zamiast standardowej sofy postawiłam na wersalkę z materacem piankowym o grubości 16 cm na stelazu listwowym. Wybrałam tapicerkę w kolorze spranej lawendy. To odcień, który działa uspokajająco, ale nie jest infantylny. Kolory we wnętrzach w strefie dziennej muszą być uniwersalne, bo to przestrzeń dla domowników i gości. Lawenda świetnie komponuje się z drewnem i bielą, a do tego maskuje ewentualne zabrudzenia. Po rozłożeniu materac piankowy zapewnia komfort porównywalny z normalnym łóżkiem, a pod spodem zmieści się pościel i dodatkowe poduszki.

Zanim zaczęłam szukać, popełniłam podstawowy błąd – myślałam, że każda wersalka to to samo. Nic bardziej mylnego. Nowoczesne konstrukcje różnią się diametralnie od tych sprzed dekady. Kluczowym elementem jest stelaz listwowy, który zastąpił stare metalowe siatki. Listwy wyginają się pod ciężarem ciała, dopasowując do krzywizn kręgosłupa, co eliminuje problem zapadania się w środku nocy. Koleżanka kupiła tanichę bez tego rozwiązania i po trzech miesiącach narzekała na bóle pleców. Ja postawiłam na model z regulacją twardości w trzech strefach – różnica jest kolosalna, szczególnie gdy sypiam na boku.

Wersalka, którą rozważałam na początku, wydawała się praktyczna, ale ostatecznie odrzuciłam ją na rzecz kanapy z funkcją spania, bo ta ma lepsze prowadzenie mechanizmu. Wersalka często skrzypi przy rozkładaniu, a ja chciałam uniknąć hałasu, zwłaszcza gdy goście kładą się spać późno w nocy. Mechanizm DL działa płynnie i bezgłośnie, a stelaz listwowy nie obciąża ramy. W codziennym użytkowaniu to duża różnica, bo nie muszę się martwić, że coś się zepsuje po kilku miesiącach. Kanapa z funkcją spania to dla mnie inwestycja na lata, która jednocześnie nie zabiera cennych metrów w mojej małej przestrzeni.

Kolejna czesta bolaczka to brak miejsca na posciel. W malych mieszkaniach kazda szafa jest wypchana po brzegi. Rozwiazanie jest proste - lozko z pojemnikiem na posciel, idealnie dopasowane do wymiarow sypialni. Ale uwaga, nie kazdy pojemnik jest wygodny. Jesli mechanizm otwierania jest toporny, użytkownik szybko zniecheci sie do chowania rzeczy. W home stagingu polecam zawsze mechanizm DL, ktory unosi caly stelaz jednym ruchem. To niby detal, ale dla kupujacego, ktory testuje lozko podczas prezentacji, robi ogromna roznice. Poczucie, ze wszystko dziala lekko i bez wysilku, buduje zaufanie do calego mieszkania.

Na koniec pamietaj o detalach. Swieze reczniki w lazience, kilka zielonych roslin w doniczkach, zapach swiezej kawy. To wszystko buduje emocje. Home staging to nie tylko meble, to opowiesc o tym, jak mogloby wygladac Twoje zycie w tym mieszkaniu. Gdy klient wchodzi i czuje, ze moze tu odpoczac po pracy, ze ma miejsce na gosci, ze lozko jest wygodne - decyzja zapada szybciej. Nie chodzi o oszukanie kogokolwiek, tylko o pokazanie pelnego potencjalu. A potem nowy wlasciciel i tak urzadzi wszystko po swojemu.

Nie każdy ma przestrzeń na oddzielną sypialnię, dlatego w kawalerkach domowa biblioteczka często musi dzielić pokój z salonem. Wtedy sprawdza się wersalka, która w ciągu dnia służy jako siedzisko, a wieczorem zamienia się w łóżko. Postawiłam na model z płytkimi półkami wbudowanymi w oparcie, które nie wystają poza obrys mebla. Dzięki temu nie ma ryzyka, że ktoś uderzy się w głowę podczas wstawania. Wersalka z tapicerka welurową w odcieniu musztardowym dodała wnętrzu charakteru, a jednocześnie pomieściła około trzydziestu książek. Resztę tomów przechowuję w skrzyni pod oknem, która służy również jako siedzisko. W ten sposób udało mi się uniknąć wrażenia bałaganu, choć książek przybywa z każdym miesiącem.

Nie spodziewałam się, że taki zestaw całkowicie odmieni funkcjonowanie mojego salonu. Wcześniej meble stały oddzielnie: sofa, fotel, stolik, a goście spali na dmuchanym materacu. Teraz wszystko jest ze sobą zsynchronizowane. Nawet gdy nie mam gości, sama korzystam z rozkładanej kanapy, żeby poczytać książkę leżąc wygodnie w poprzek. Materac piankowy o grubości 16 cm sprawia, że nawet po dwóch godzinach leżenia nie czuję dyskomfortu. A wieczorem, gdy chcę obejrzeć film, rozkładam tylko oparcie i mam coś pomiędzy fotelem a łóżkiem – to idealne rozwiązanie dla kogoś, kto lubi zmieniać pozycje.

Oświetlenie na poddaszu to osobna sztuka. Jedno okno dachowe daje światło tylko w ciągu dnia, a wieczorem trzeba polegać na lampach. Zainstalowałam trzy źródła światła: kinkiet nad lustrem, lampkę na stoliku oraz taśmę LED wzdłuż skosu, która delikatnie oświetla całą przestrzeń. Dzięki temu nie trzeba włączać głównego światła, które bywa ostre. Wieczorem, gdy taśma świeci na ciepły odcień, poddasze robi się przytulne jak kokon. W lecie okno dachowe uchylam na noc, żeby wpuszczać chłodne powietrze, ale wtedy trzeba pamiętać o moskitierze – komary pod skosami to zmora.

Goście na noc to zawsze wyzwanie w aranżacja sypialni poddasza. Kiedy przyjeżdża rodzina, wersalka w salonie na dole jest zajęta, a na górze śpią dzieci. Dla dorosłych rozkładam wersalkę w głównej sypialni – ta tapicerka welurowa jest łatwa do czyszczenia, więc plamy po kawie czy winie nie są problemem. Materac piankowy, który na co dzień służy jako siedzisko, po rozłożeniu daje całkiem przyzwoitą powierzchnię do spania. Mam jednak jeden trik – wkładam pod niego dodatkową warstwę koca, żeby zniwelować nierówności stelażu. Goście zawsze chwalą, że jest wygodnie, choć sami przyznają, że wstawanie pod skosem wymaga ostrożności.

Goście często pytają, jak udało mi się zmieścić kącik kawowy w domu na tak małej powierzchni. Sekret tkwi w tym, że nie walczę z przestrzenią, tylko ją wykorzystuję podwójnie. Nad blatem w kuchni mam półkę, na której stoją słoiki z kawą i syropami, a pod nią wiszą haczyki na filiżanki. W szafce obok trzymam ekspres do kawy, który wyciągam tylko na czas parzenia. Dzięki temu blat jest wolny, gdy gotuję obiad. A do tego mam mały wózek barowy na kółkach, który w ciągu dnia pełni funkcję stolika bocznego, a wieczorem służy jako miejsce do picia herbaty przy filmie.

Kolejnym krokiem było doposażenie strefy wypoczynkowej w odpowiedni stelaż. W przypadku kanapy z funkcją spania to właśnie stelaz listwowy decyduje o komforcie snu. Wybrałam model z regulacją twardości w trzech strefach – mogę ustawić miększe podparcie pod głową i twardsze w okolicy lędźwi. Do tego dokupiłam materac piankowy o grubości 16 cm, który idealnie dopasowuje się do kształtów ciała. Przyznam, że na początku obawiałam się, że pianka będzie się zapadać, ale po roku użytkowania nie ma śladu odkształceń. Co ważne, materac można zdjąć i wyprać pokrowiec – to szczególnie przydatne, gdy w salonie jada się kanapki czy pije kawę. W połączeniu z welurową tapicerką całość tworzy spójną, łatwą w utrzymaniu całość.

Z czasem okazało się, że sama kanapa to za mało. Potrzebowałam dodatkowego miejsca do siedzenia, które mogłoby służyć jako prowizoryczne łóżko dla jednej osoby. Wtedy przypomniałam sobie o wersalce, która stała w pokoju moich rodziców przez lata. To mebel trochę zapomniany, ale w nowej odsłonie – z cienkim, składanym materacem i prostym mechanizmem – sprawdza się znakomicie. Postawiłam ją w drugim końcu salonu, naprzeciwko kanapy. Gdy nie jest rozłożona, wygląda jak elegancki fotel z szerokim siedziskiem. Wieczorem, gdy ktoś zostaje na noc, pociągnąć za uchwyt i w trzy sekundy mam gotowe łóżko. Do tego wersalka ma wbudowany schowek na poduszki – idealne miejsce na dodatkowe zagłówki.

Salon połączony z jadalnią wymaga strefowania bez ścian. Użyłam dywanu o wyrazistym wzorze, żeby oddzielić miejsce do siedzenia od stołu. Na podłodze położyłam panele w jasnym dębie, które odbijają światło i sprawiają, że pokój wydaje się większy. Zamiast masywnego regału wybrałam półki na konsoli, które nie przytłaczają. Na ścianie powiesiłam trzy obrazy w różnych rozmiarach – to tworzy punkt centralny i odwraca uwagę od małego metrażu. Najważniejsze, żeby zachować spójność kolorystyczną, bo mieszanie kilku wzorów w małej przestrzeni może dać efekt chaosu.

Drugim wyzwaniem stała się kanapa z funkcją spania. Miałam nadzieję pomieścić gości na noc, ale pod skosem nie zmieści się rozkładana sofa o standardowej długości 200 cm. Znalazłam wersalkę o wymiarach 180 na 190 cm, która po rozłożeniu dawała całkiem przyzwoite miejsce do spania dla dwóch osób. Jej tapicerka welurowa w kolorze granatu świetnie kontrastowała z białymi ścianami, a faktura materiału dodawała przytulności. Problem pojawił się, gdy okazało się, że mechanizm DL wymaga do rozłożenia dodatkowych 30 cm wolnej przestrzeni przed sobą. Musiałam przesunąć stolik nocny o 15 cm w bok, żeby w ogóle dało się wyciągnąć materac. Na szczęście udało się tak zaplanować układ, że wersalka stoi tyłem do skosu, a rozkłada się w stronę pokoju.

Estratto da "http://wiki.culturasalento.it/index.php?title=Kącik_kawowy_w_domu&oldid=95357"